Του Στέλιου Ντότσια*

Γνωρίζετε ότι:

- Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Πατρών, 73% των φοιτητών δηλώνουν ότι σπουδάζουν σε σχολή που δεν ήταν η πρώτη επιλογή τους και 45% ότι έχουν εισαχθεί σε μία από τις σχολές που συμπεριλαμβανόταν στις τελευταίες τους προτιμήσεις

- Σύμφωνα με έρευνα της Adecco, το 36% των συμμετεχόντων (με εργασιακή εμπειρία 10 ετών) δήλωσαν ότι η πρώτη επαγγελματική τους ενασχόληση δεν ήταν σχετική με τις σπουδές τους και το 31% τελικά ασχολούνται με διαφορετικό αντικείμενο από εκείνο των σπουδών τους

- Οι εγγεγραμμένοι στα περίπου 400 μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών των ελληνικών πανεπιστημίων έφθασαν τις 75.000 για το ακαδημαϊκό έτος 2008-9, ενώ λίγα χρόνια πριν ο αριθμός τους έφτανε τις 25.000 (Τα Νέα, 30 Νοεμβρίου 2009).

Το παράδοξο:

(α) Η ελληνική οικογένεια λοιπόν ξοδεύει τεράστια ποσά σε φροντιστηριακά μαθήματα για να «περάσει το παιδί» σε μια ανώτερη ή ανώτατη σχολή η οποία δεν συμπεριλαμβάνεται στις πρώτες προτιμήσεις του,

(β) αφού τελειώσει με το πρώτο πτυχίο (πληρώνοντας σε κάποιο φροντιστήριο ή κάνοντας ιδιαίτερα) εργάζεται σε διαφορετικό αντικείμενο από αυτό που σπούδασε

(γ) στρέφεται σε κάποιο μεταπτυχιακό, όχι γιατί επιθυμεί επαγγελματική κατάρτιση και γνώσεις που θα του επιτρέψουν να κάνει καλύτερα τη δουλειά του (ή μια άλλη δουλειά), αλλά γιατί θα αποκτήσει ένα παραπάνω "χαρτί" που θα οδηγήσει σε κάποια προαγωγή ή σε κάποιο επίδομα ή απλώς θα συμπληρώσει τα τυπικά προσόντα ενός βιογραφικού.

Η επαγγελματική ανασφάλεια, σε συνδυασμό με το αρνητικό κλίμα που δημιουργεί η οικονομική κρίση στην αγορά εργασίας, οδηγούν όλο και περισσότερους νέους στη συγκέντρωση τίτλων σπουδών, καθιστώντας την προπτυχιακή κα μεταπτυχιακή εκπαίδευση την σύγχρονη υστερία της ελληνικής οικογένειας, η οποία ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης, αναγκάζεται να ξοδέψει αρκετά χρήματα σε εκπαιδευτικές υπηρεσίες.

Ο ελλιπής επαγγελματικός προσανατολισμός, η διαδικασία εισαγωγής στα ελληνικά πανεπιστήμια και πολλές φορές η οικογενειακή πίεση, εγκλωβίζουν τους υποψηφίους σε σχολές που δεν ήταν ανάμεσα στις πρώτες προτιμήσεις τους και σε επαγγέλματα που δεν τους ταιριάζουν.

Μπείτε στη θέση του υπεύθυνου ενός γραφείου προσωπικού μιας μεγάλης εταιρείας ο οποίος μπορεί να λαμβάνει εκατοντάδες βιογραφικά σε εβδομαδιαία βάση. Τι θα διαχωρίσει ένα βιογραφικό μεταξύ άλλων (στην περίπτωση που δεν υπάρχει σχετική προϋπηρεσία), όταν όλα περιλαμβάνουν πρώτο πτυχίο και μεταπτυχιακό.

Με έναν τόσο αυξανόμενο αριθμό μεταπτυχιακών που προσφέρονται στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, το βασικό κριτήριο αξιολόγησης των σπουδών εξαρτάται από το κύρος του ιδρύματος που χορηγεί τον τίτλο.

Το να σπουδάσει λοιπόν κάποιος επειδή το εκπαιδευτικό ίδρυμα δίνει αναβολή από το στρατό, επειδή το πρόγραμμα θεωρείται «εύκολο», επειδή ο τίτλος αναγνωρίζεται από το δημόσιο ή απλώς γιατί είναι «της μόδας», δεν αποτελεί πια κριτήριο επιλογής.

Στα κριτήρια μιας συνειδητής και υπεύθυνης επιλογής πρέπει να ανήκουν το είδος των πτυχίων που απονέμονται, η δυνατότητα αναγνώρισης επαγγελματικών δικαιωμάτων, οι δεξιότητές του υποψηφίου και οι τάσεις της αγοράς,

Η εναλλακτική

Στην Ελλάδα πραγματοποιούνται τεράστιες αλλαγές στην αγορά εργασίας, αφού οι μεγάλες Ελληνικές, αλλά και οι πολυεθνικές επιχειρήσεις είναι πολύ πιο απαιτητικές απ’ ότι ήταν τις δεκαετίες του ‘80 και του ‘90. Οι επαγγελµατικοί τίτλοι (π.χ. ACCA, CFA, CIA, CIPR) παίρνουν τη σκυτάλη από τα ακαδηµαϊκά µεταπτυχιακά (π.χ. MBA, Masters) με δεδομένο ότι η εταιρείες ζητούν πλέον συνδυασμό θεωρητικών και πρακτικών γνώσεων, καθώς και εξειδίκευση.

Οι επαγγελματικοί τίτλοι είναι πτυχία πιστοποίησης μεταπτυχιακού επιπέδου σε συγκεκριµένους επαγγελµατικούς κλάδους (Accounting, Audit, Investment, Management, Law, Engineering, Marketing, Banking, Public Relations κλπ.) οι οποίοι απονέµονται από παγκοσµίως αναγνωρισµένα σώματα / ενώσεις και απαιτούν:

- την επιτυχή ολοκλήρωση σε εξετάσεις (οι οποίες είναι κοινές για όλους τους υποψηφίους σε όλο τον κόσμο),
- τη συμπλήρωση σχετικής προϋπηρεσίας (από 2 έως 3 έτη τουλάχιστον) και
- τη δια βίου εκπαίδευση για τη διατήρηση του τίτλου.

Η απήχηση και η αναγνωρισιμότητα των επαγγελματικών τίτλων στα τμήματα προσωπικού αυξάνεται διαρκώς, κάτι που αποδεικνύεται και σε περιόδους κρίσης, όπου οι κάτοχοι επαγγελματικών τίτλων μετακινούνται πολύ πιο εύκολα, ενώ ταυτόχρονα διαφοροποιούνται ανάμεσα σε εκατοντάδες βιογραφικά με μεταπτυχιακό τίτλο.

ACCA

Το ACCA είναι ο μεγαλύτερος διεθνής οργανισμός που αφορά εγκεκριμένους ελεγκτές – λογιστές και εκπροσωπείται σε 170 χώρες από 131,000 μέλη και 360,000 χιλιάδες υποψηφίους, ενώ ήταν ο πρώτος επαγγελματικός φορέας που υιοθέτησε τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα στις εξετάσεις του.

Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 280 μέλη τα οποία εργάζονται σε διεθνείς συμβουλευτικούς/ελεγκτικούς οίκους, σε τράπεζες και σε οικονομικές διευθύνσεις εισηγμένων εταιρειών.

Χαρακτηριστικό της αυξανόμενης αποδοχής των επαγγελματικών τίτλων στην Ελλάδα, είναι η πρόσφατη συμφωνία συνεργασίας του Σ.Ο.Ε.Λ. (Σώμα Ορκωτών Ελεγκτών Λογιστών) με το ACCA (Association of Chartered Certified Accountants, U.K.), για την διεξαγωγή από κοινού εξετάσεων στην Ελλάδα, με την υποστήριξη της Ε.Λ.Τ.Ε. (Επιτροπή Λογιστικής Τυποποίησης και Ελέγχου).

Σήμερα λοιπόν, αντιμετωπίζοντας την πολυσύνθετη ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα, είναι απαραίτητη η σωστή ενημέρωση για την επιλογή σπουδών,τουλάχιστον σε μεταπτυχιακό επίπεδο, ώστε οι πόροι που θα ξοδέψει ο υποψήφιος και οι οικογένεια του (χρόνος και χρήμα) να έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Όσοι ενδιαφέρονται για παραπάνω πληροφορίες σχετικά με τους επαγγελματικούς τίτλους μπορούν να απευθύνονται στο τηλέφωνο 210-6722868 ή να επισκέπτονται την ηλεκτρονική διεύθυνση της εταιρίας στο διαδίκτυο, www.globaltraining.org.

Επίσης μπορείτε να συμμετάσχετε στα απογεύματα ενημέρωσης (η επόμενη εκδήλωση θα είναι στις 11 Δεκεμβρίου 2012 ώρα 18.00) τα οποία πραγματοποιούνται στο εκπαιδευτικό κέντρο της Globaltraining, Λ. Μεσογείων 265 (σταθμός Μετρό – Χολαργός).         

* Ο Στέλιος Ντότσιας είναι Διευθυντής της Globaltraining Ελλάδος, όπου διδάσκει Λογιστική και Ελεγκτική σε στελέχη που προετοιμάζονται για τις παγκόσμιες εξετάσεις πιστοποίησης ACCA και DipIFR και μόνιμος εισηγητής σε επαγγελματικά σεμινάρια με θέμα τα ΔΛΠ. Είναι πτυχιούχος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Εγκεκριμένος Εσωτερικός Ελεγκτής (CIA) και Μέλος του ACCA.