Η υπερφορολόγηση δεν οδηγεί πουθενά και συνήθως έχει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Την αλήθεια αυτή τη γνωρίζουν όλοι οι ειδικοί, ακόμη και οι πρωτοετείς φοιτητές οικονομικών σχολών.

Αλλά περιέργως εμφανίζονται να την αγνοούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις, οι οποίες κάθε φορά που στις ασκήσεις επί χάρτου διαπιστώνουν κάποιο έλλειμμα σπεύδουν να το καλύψουν εφευρίσκοντας ένα νέο φόρο ή «εμπλουτίζοντας» έναν παλαιό.

Την τακτική αυτή ακολούθησαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις, αλλά τελευταία άρχισε να γίνεται πιο ορατή και αισθητή.

Και ο λόγος γι' αυτό είναι ότι η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων εξαντλήθηκε ήδη από την υπερφορολόγηση στα προηγούμενα χρόνια και κάθε νέος φόρος αποδίδει όλο και πιο λίγο ή και καθόλου νέα έσοδα.

Τα στοιχεία που ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών για την εξέλιξη των εσόδων του Δημοσίου τον Ιούλιο και όλο το επτάμηνο είναι χαρακτηριστικά.

Η υστέρηση των εσόδων τον Ιούλιο έφθασε στα 755 εκατ. ευρώ.

Πρόκειται ουσιαστικά για την απεικόνιση μιας ιδιότυπης στάσης πληρωμών των φορολογουμένων, καθώς με τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνεται πως οι πολίτες αδυνατούν να ανταποκριθούν στις όλο και αυξανόμενες υποχρεώσεις προς το κράτος.

Και η υστέρηση αυτή στα έσοδα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, αφού ο Ιούλιος ήταν ο πρώτος μήνας καταβολής της πρώτης δόσης του φόρου εισοδήματος.

Προδικάζει μάλιστα δυσμενέστερη εξέλιξη για τον Σεπτέμβριο με την καταβολή της δεύτερης δόσης του φόρου, αφού οι υπόχρεοι θα πρέπει να καταβάλουν μαζί και την πρώτη, από τις πέντε δόσεις, του ΕΝΦΙΑ, του φόρου στα ακίνητα.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η υπερφορολόγηση δεν οδηγεί πάντα και σε αύξηση των εσόδων του Δημοσίου.

Άλλωστε, οι οικονομολόγοι σημειώνουν ότι η φορολογική πολιτική πρέπει να ακολουθεί έναν χρυσό κανόνα. Τα βάρη να είναι τέτοια που μπορεί να γίνουν ανεκτά και να εξυπηρετούνται από τους πολίτες.

Αλλιώς προκαλούν αντιδράσεις και δεν προθέτουν έσοδα. Αντίθετα ενισχύουν τα φαινόμενα της φοροδιαφυγής.

imerisia.gr