Έντονες είναι οι αντιδράσεις τόσο της αντιπολίτευσης όσο και των περισσότερων οικονομικών φορέων της χώρας στο νόμο της περαίωσης, που ψηφίστηκε χθες στη Βουλή. Πολλοί το χαρακτηρίζουν μέτρο καθαρά εισπρακτικό, ενώ άλλοι αναφέρουν πως πρόκειται αποκλειστικά για φορολογικό χαράτσι. Ποια είναι ωστόσο η αλήθεια, που κρύβεται πίσω από το μύθο του φλέγοντος αυτού μέτρου; Η Voria.gr παίρνει θέση και εξηγεί γιατί η κριτική που ασκείται στη ρύθμιση είναι προς τη λάθος κατεύθυνση.

Eίναι βέβαιο ότι η βασική ανάγκη που θέλει να εξυπηρετήσει η ρύθμιση είναι να γεμίσουν τα ταμεία τους κράτους, υπό την πίεση της υστέρησης των εσόδων. Παράλληλα, θα αποτελέσει ανάσα για τις επιχειρήσεις της χώρας που θα την αξιοποιήσουν, αφού θα μπορέσουν οι επιχειρηματίες να «καθαρίσουν» από τις φορολογικές τους εκκρεμότητες και να απαλλαγούν από τον εν λόγω βραχνά.

Αυτό όμως που έχει διαφύγει της προσοχής των αναλυτών είναι ότι η ρύθμιση εξαιρεί τους επιτηδευματίες, δηλαδή γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς και άλλους ελεύθερους επαγγελματίες που διαθέτουν ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας μεγαλύτερης των 400.000 ευρώ. Όπως γίνεται αντιληπτό, έτσι εξαιρούνται εκατοντάδες περιπτώσεις, καθώς η επαγγελματική στέγη και το σπίτι ενός μέσου, για παράδειγμα, μέσου Έλληνα γιατρού που ιδιωτεύει είναι σίγουρα μεγαλύτερη από τις 400.000 ευρώ. Πολλοί είναι και οι επιτηδευματίες που έχουν πάρει δάνεια εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για επαγγελματική στέγη, τα οποία και θα αποπληρώσουν σε βάθος χρόνου, αλλά επίσης εξαιρούνται. Στην ουσία υπονομεύεται η βασική, και σωστή όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω, φιλοσοφία της ρύθμισης, που είναι η οριστική  αλλαγή σελίδας στη σχέση κράτους-φορολογουμένων και φυσικά η αύξηση των εσόδων. Θα μπορούσαν, αν μη τι άλλο, να μην εξαιρεθούν όσοι επιτηδευματίες ξεπερνούν το όριο των 400.000 ευρώ επειδή έχουν λάβει δάνεια για αγορά επαγγελματικής στέγης, ως μία ένδειξη στήριξης του πνεύματις της επιχειρηματικότητας.

Γιατί πρέπει να γίνει μια νέα αρχή

Όσον αφορά τις αιτιάσεις πως η περαίωση επιβραβεύει και υποθάλπει τη φοροδιαφυγή, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι πρόκειται για αξιολογήσεις καθαρά θεωρητικού περιεχομένου. Όσοι κινούνται στην ελληνική αγορά γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι οι εκκρεμότητες των επιχειρήσεων με την Εφορία δεν αποτελούν εξαιρέσεις, όπως θα έπρεπε να συμβαίνει σε μία ευνομούμενη πολιτεία, αλλά τον βασικό κανόνα. Είναι τέτοιος ο όγκος των εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων που ουσιαστικά το σύστημα έχει καταρρεύσει με συνέπεια και τα χρωστούμενα να μην εισπράττονται και οι επιχειρήσεις να βρίσκονται σε μόνιμο καθεστώς ομηρίας.

Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία που παρουσίασε στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών: Οι ανέλεγκτες χρήσεις ανέρχονται σε 2,5 εκατομμύρια, ενώ 30 δισ. ευρώ εκκρεμοδικούν στα δικαστήρια, σε 150.000 εκκρεμείς φορολογικές δίκες, με το 10% του πληθυσμού να έχει ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο.

Επιβάλλεται λοιπόν να γίνει μια νέα αρχή. Αλλά για να γίνει η νέα αρχή και αυτή να είναι η τελευταία φορά που θα εφαρμοστεί το μέτρο της περαίωσης, θα πρέπει να έχει καλή πρακτική εφαρμογή. Θα πρέπει κατά κύριο λόγο να δίνει τη δυνατότητα ένταξης σε μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων, ώστε να μπορέσουν να απαλλαγούν από τον βραχνά των εκκρεμοτήτων, που όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, συχνά εξελίσσονται σε ιδιότυπη ομηρία της επιχειρηματικής κοινότητας σαμποτάροντας κάθε προσπάθεια άσκησης υγιούς επιχειρηματικότητας. Και εν μέσω της πιο σοβαρής κρίσης που έχει περάσει μεταπολεμικά η ελληνική οικονομία, δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο για σαμποτάζ και κωλυσιεργίες στο κλείσιμο των λογαριασμών του παρελθόντος. Ωστόσο, όπως όλα δείχνουν θα μείνουν ουκ ολίγοι λογαριασμοί ανοιχτοί.

Μια νέα σχέση εμπιστοσύνης
Ακόμη και έτσι, όμως, το μέτρο της περαίωσης θα πρέπει να αποτελέσει μία «κόκκινη γραμμή» και το έναυσμα για αλλαγή σελίδας στις σχέσεις κράτους- επιχειρηματιών. Η επόμενη μέρα θα πρέπει να βρει Πολιτεία και επιχειρηματικό κόσμο σε μία νέα, εδραιωμένη σχέση εμπιστοσύνης. Σε μια τέτοια σχέση οι επιχειρηματίες δεν θεωρούνται εκ προοιμίου απατεώνες και φοροφυγάδες, η πολιτεία δεν αντιμετωπίζεται ως κυνηγός κεφαλών, οι κανόνες είναι ξεκάθαροι, οι διαδικασίες διαφανείς και οι φοροελεγκτικοί μηχανισμοί λειτουργούν. Έτσι δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για τολμηρές επενδύσεις και τιμωρούνται επιτέλους οι φορολογικά ασυνεπείς επιχειρηματίες.

Ο υπουργός Οικονομικών, Γ.Παπακωνσταντίνου, αναφέρει πως η περαίωση που προωθεί η κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση με αυτές των προηγούμενων ετών και έχει ως αποκλειστικό στόχο να απαλλάξει τον φορολογούμενο από τη διαπραγμάτευση με τις κατά τόπους ΔΟΥ και τους εφοριακούς από το «κυνήγι» εταιρειών. Και έχει δίκιο, αν εξαιρέσουμε τις εξαιρέσεις...