Ο ελεγκτικός μηχανισμός φταίει για τη διόγκωση της φοροδιαφυγής, επισημαίνει ο κεντρικός τραπεζίτης
Τους φορολογικούς μηχανισμούς θεωρεί υπεύθυνους για τη διόγκωση της φοροδιαφυγής ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κ. Γ. Προβόπουλος. Όπως επισημαίνει στην έκθεση του «η φοροδιαφυγή οφείλεται ουσιαστικά στους αδυναμίες του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και μόνο. Ιδίως οι φορολογικοί έλεγχοι, οι οποίοι παίζουν κρίσιμο ρόλο στην πάταξη της φοροδιαφυγής, είναι ανύπρακτοί και γίνονται με υστέρηση 5 έως 10 ετών». Ο διοικητής σημειώνει επίσης ότι το φορολογικό σύστημα δεν είναι μόνο πολύπλοκο αλλά μεταβάλλεται πολύ συχνά με αποτέλεσμα οι φοροτεχνικοί να μη έχουν τον απαιτούμενο χρόνο να ενημερωθούν και να εφαρμόσουν σωστά τις νέες διατάξεις.
Στο πλαίσιο αυτό ο κεντρικός τραπεζίτης συστήνει στην κυβέρνηση την υιοθέτηση 15 μέτρων που θα βοηθήσουν στην αύξηση των δημοσίων εσόδων και την πάταξη της φοροδιαφυγής .Συγκεκριμένα ο κ. Προβόπουλος προτείνει το ηλεκτρονικό φακέλωμα όλων των φορολογούμενων καθώς και την απόδοση από την γέννηση μάλιστα σε όλους ενός προσωπικού αριθμού.
Ειδικότερα τα μέτρα που προτείνει ο Διοικητής της ΤτΕ προβλέπουν:
1. Όλοι οι Έλληνες να έχουν έναν μοναδικό προσωπικό αριθμό ταυτοποίησης, ο οποίος θα εμφανίζεται σε όλα τα δημόσια έγγραφα που τους αφορούν, σε όλη τους τη ζωή, δηλ. σε τίτλους σπουδών, πιστοποιητικά γέννησης κ.λπ., απολυτήριο στρατού, δελτίο
αστυνομικής ταυτότητας, διαβατήριο, κοινωνική ασφάλιση, δίπλωμα οδήγησης, συμβόλαια, κτηματολόγιο, υποθηκοφυλακεία, αγορά (και άδεια κυκλοφορίας) αυτοκινήτων, σκαφών αναψυχής κ.λπ., φορολογικές δηλώσεις, άδειες ανέγερσης κατοικίας, σύνολο συναλλαγών με τράπεζες, ασφαλιστήρια συμβόλαια κ.ά. Ο μοναδικός αυτός αριθμός θα καθιστούσε την αναζήτηση και την ταυτοποίηση των φορολογουμένων εξαιρετικά απλή υπόθεση.
2. Την κατάρτιση από τις φορολογικές αρχές ενός μοναδικού ατομικού ηλεκτρονικού φακέλου για κάθε φορολογούμενο μετά την ηλικία των 18 ετών. Επίσης θα ήταν σκόπιμο να δημιουργηθεί ένας μοναδικός ηλεκτρονικός φάκελος για κάθε μικρή επιχείρηση (ατομική, ΟΕ, ΕΕ κ.λπ., αλλά όχι ΑΕ). Το ηλεκτρονικό αρχείο για κάθε φορολογούμενο θα μπορούσε να περιέχει πληροφορίες (με τη μορφή «χρονολογικών σειρών») για το εισόδημα που δηλώνει κάθε χρόνο, το επάγγελμα, την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων και αγαθών μεγάλης αξίας (π.χ. αυτοκινήτων, σκαφώνκ.λπ.), τις τυχόν επιχειρηματικές δραστηριό τητες, την κατοχή μετοχών, λογαριασμών τραπέζης (χωρίς απαραίτητα να φαίνεται το υπόλοιπο του λογαριασμού) κ.λπ. Στο αρχείο αυτό θα εμφανίζονταν και όλες οι συναλλαγές με τις φορολογικές αρχές για όλους τους φόρους και για όλα τα έτη (π.χ. εισόδημα, ΦΠΑ, τέλη κυκλοφορίας, μεταβίβαση ακινήτων κ.λπ.), καθώς και οι τυχόν φορολογικές παραβάσεις, ρυθμίσεις και ποι νές. Επίσης θα εμφανίζονταν όλες οι πληροφορίες και για την κοινωνική ασφάλιση. Θα προέκυπτε δηλαδή αν π.χ. ένας ασφαλισμένος του ΟΑΕΕ καταβάλλει κανονικά τις ασφαλιστικές του εισφορές. Ο κάθε ατομικός ηλεκτρονικός φάκελος
θα είχε ένδειξη για τα αντίστοιχα αρχεία των μελών της ίδιας οικογένειας. Με το σύστημα αυτό θα είναι εύκολο να διαπιστωθεί από τις φορολογικές αρχές ότι το εισόδημα που έχει δηλώσει ένας φορολογούμενος την τελευταία δεκαπενταετία δεν επαρκεί για την αγορά των περιουσιακών στοιχείων.
3. Ηλεκτρονική τιμολόγηση για τις μεγάλες επιχειρήσεις (e-invoicing). Θα καταγράφεται όχι μόνο η έκδοση, αλλά και η πληρωμή του τιμολογίου και θα είναι δυνατή η διασταύρωσή τους.
4. On line σύνδεση των ταμειακών μηχανών των μικρών επιχειρήσεων (όχι ΑΕ) λιανικού εμπορίου με ηλεκτρονικούς υπολογιστές του Υπουργείου Οικονομικών, ώστε κάθε πώληση (δηλ. έκδοση απόδειξης) να καταγράφεται αμέσως και να μην είναι δυνατόν να αλλοιωθεί.
5. Για τον περιορισμό του διαχειριστικού κόστους αλλά και του κόστους συμμόρφωσης των φορολογουμένων,αντικατάσταση του μέτρο της συλλογής αποδείξεων με τη χορήγηση του ίδιου φορολογικού κινήτρου για όλες τις συναλλαγές του φορολογουμένου που διενεργούνται μέσω πιστωτικών καρτών.
6. Δημιουργία ηλεκτρονικού προγράμματος που θα εντοπίζει
αυτόματα και θα επισημαίνει τις περιπτώσεις εκείνες όπου υπάρχει ανάγκη φορολογικού ελέγχου.
7. Πρόσβαση των φορολογικών αρχών στους τραπεζικούς λογαριασμούς των φορολογουμένων, αλλά με διασφάλιση του απορρήτου και των άλλων δικαιωμάτων του φορολογουμένου.
8. Αύξηση του ποσοστού των ελεγχόμενων δηλώσεων στο 5% των ετήσιων δηλώσεων. Για τους αυτοαπασχολουμένους και τις (μικρομεσαίες) επιχειρήσεις, το ποσοστό αυτό θα πρέπει να ανέρχεται στο 25% έως 30% κάθε χρόνο, ούτως ώστε όλοι να ελέγχονται κάθε τρία έως τέσσερα χρόνια. Για τους μισθωτούς αρκεί ο έλεγχος του 1% των δηλώσεων. Κατ΄ εξαίρεση απαιτείται πολύ μεγαλύτερο ποσοστό ελέγχων στην περίπτωση δημοσίων υπαλλήλων που υπηρετούν σε κρίσιμες υπηρεσίες.
9. Κατάργηση ή συγχώνευση όλων των φόρων μικρής απόδοσης και υψηλού διαχειριστικού κόστους (ή κόστους συμμόρφωσης), όπως οι φόροι υπέρ τρίτων.
10. Αύξηση των περιπτώσεων παρακράτησης φόρου στην πηγή και δήλωσης του εισοδήματος από τρίτο πρόσωπο, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει δυνατότητα διασταύρωσης των στοιχείων.
11.Βελτίωση υπηρεσιών προς τους φορολογουμένους. με παράλληλα απλοποίηση των εντύπων των φορολογικών δηλώσεων.
12. Βελτίωση της ποιότητας και των γνώσεων των εφοριακών.
13. Ριζική αντιμετώπιση της διαφθοράς στο φοροελεγκτικό και φοροεισπρακτικό μηχανισμό με εξαιρετικά αυστηρές υπηρεσιακές ποινές, πέραν των ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών. Αυστηρές ποινές και στους φορολογούμενους που δωροδοκούν εφοριακούς.
14. Ανεξάρτητοι δημόσιοι λειτουργοί ή και ιδιώτες που δεν θα συνδέονται με τις φορολογικές αρχές να αναλάβουν την εσωτερική επιθεώρηση για την εξάλειψη της διαφθοράς στο φοροεισπρακτικό μηχανισμό.
15. Μείωση στους 3 έως 5 μήνες του χρόνου εκδίκασης φορολογικών υποθέσεων με την ίδρυση μικρού αριθμού (6-7) ειδικών φορολογικών δικαστηρίων που θα ασχολούνται αποκλειστικά με φορολογικές υποθέσεις.